Skandynawska seria o Billym - po polsku wydano 5 książeczek, zainteresuje zarówno dzieci jak i rodziców. Jej bohaterem jest chłopiec Billy. Billy ma cztery lub pięć lat i jak każde dziecko w tym wieku namiętnie eksploruje otaczający świat. Dobrze, wbrew pozorom, że rodzice nie zawsze mają czas by działo to się pod ich nadzorem. Jak inaczej dziecko nauczyłoby się, że przestrogi rodziców mają sens, a podejmowane działania wiążą się z określonymi konsekwencjami. Judytka lubi opowiadania o Billym, bo bez trudu identyfikuje się z jego światem, światem dziecka, którego głowa ledwie wystaje ponad stół, jego lękami, zabawami i istotnymi rzeczami.
Autorką serii jest Brigitta Stenberg szwedzka pisarka, ilustratorka i tłumaczka. Ma na swoim koncie ponad sześćdziesiąt pozycji - powieści, zbiorów opowiadań i książek dla dzieci. Seria o Billym ukazywała się w Szwecji od 1989 roku i cieszyła się ogromną popularnością. Niewątpliwą zaletą serii są fantastyczne ilustracje Mati Leppa. Malarskie, pełne detali, zabawne i świetnie oddające charakter postaci i narrację opowiadania. Billy z jego tygryskowym berecikiem z antenką rozczula i bawi.
Billy i gwizdek. Billy nudził się, gdy jego mama zbyt długo rozmawiała przez telefon. Na szczęście znalazł gwizdek, a gwizdanie tak go pochłonęło, że naprawdę nie słyszał zakazu mamy, dotyczącego wychodzenia na ulicę. Gdy już nagwizdał się do woli postanowił poszukać towarzystwa, a może i bardziej zajmującego zajęcia poza otwartą furtką. Nastraszył gwizdaniem przechodzącą parę (oczywiście dostał za to niemałą burę), poznał Molly i zaliczył razem z nią ucieczkę przed pędzącym ulicą psem. Billy ze strachu gwizdał i gwizdał, a im bardziej gwizdał tym bardziej pies chciał się bawić. W końcu Molly musiała iść, gwizdek został na trawniku, pies uciekł, a mama... nie uwierzyła w opowieść Billego. To krótkie opowiadanie stanowi przestrogę dla dzieci dotycząca posłuszeństwa wobec poleceń rodziców, a dla rodziców naukę uważności wobec własnego dziecka oraz słuchania, a nie tylko słyszenia czasem nieskładnych i emocjonalnych relacji dziecka.
Billy jest zły. Billy wstaje rano lewą nogą, a każda kolejna chwila tylko pogłębia jego stan. Billy jest zły coraz bardziej: na swojego misia, na zabawki, na deszcz za oknem, na słońce, że nie chce wyjść, na koleżanki, które nie tak go witają jak sobie wyobraża, że powinny. Billy konfrontuje się z silną emocją, złością, emocją bardzo energetyczną, którą dziecko wyraża bardzo ekspresyjnie poprzez ciało: krzykiem, kopaniem, rzucaniem. Co jest jej powodem? W przypadku Billego to najprawdopodobniej pzeziębienie. Ale jednocześnie koleżanka Billego daje przyzwolenie na jej odczuwanie "czasami jest strasznie fajnie tak naprawdę się zezłościć". Zabrakło mi nieco roli rodzica w zdefiniowaniu przeżywanej przez dziecko emocji oraz pomocy w nauce radzenia sobie z nią i akceptowalnego jej wyrażania. Na plus - trafne opisanie przeżywania jej przez dziecko.
Billy i potwór. Billy po raz pierwszy spędza lato na wyspie razem z mamą, po raz pierwszy jest nad morzem. Podczas gdy jego mama rozmawia z jednym z rybaków, Billy nudząc się, wchodzi do otwartego rybackiego domku. Nie tylko przeżywa chwile grozy związane z wiszącym na ścianie potworem, to jeszcze odbywa niezbyt miłą pogawędkę z panem Mrukiem, właścicielem domku. Billy dowiaduje się jak bardzo niebezpieczne są miejscowe wody pełne krwiożerczych żabnic, rekinów, parzących meduz, szczypiących krabów i podstępnych małży. Następnego dnia Billy nie tylko nie chce wejść do wody, ale przestrzega również przed tym mamę. Mama domyśla się, że lęki Billego wiążą się z opowieściami pana Mruka, który straszy w ten sposób kolejne pokolenia dzieci. Mama razem z Billym w odwecie straszą pana Mruka i beztroską spędzają czas na wyspie. Jak bardzo uważnym trzeba być komunikując cokolwiek dziecku. Dorosły w mniejszym lub większym stopniu posługuje się krytycznym i metaforycznym myśleniem. Otrzymane informacje zestawia z posiadaną już wiedzą o świecie. Dziecko zderza to, czego się dowiaduje z własną wyobraźnią. Nie straszmy dzieci. Starajmy się przekazać im rzetelną wiedzę o świecie i pomagajmy w ujarzmieniu dziecięcych strachów.
Billy i tajemniczy kot. Pewnej nocy przez okno do pokoju Billego zakrada się ogromny kot. Wyjada ryby z lodówki, łasi się do Billego i w końcu zasypia zwinięty w kłębek przytulony do chłopca. Następnego ranka mały chłopiec wypytuje Billego i jego przyjaciółkę o zaginionego kota. Billy nie przyznaje się, ze kot chłopca zamieszkał w łóżku Billego. W czasie gdy dzieci bawią się, mama informuje Billego, że kotka musi zostać u nich przez jakiś czas, gdyż właśnie urodziła małe kotki. Billy dzieli się tą informacją z przyjaciółmi i prosi mamę o możliwość zatrzymania jednego z kociaków. Niestety wiązałoby się to z brakiem kontaktów z przyjaciółką Lottą, której mama ma alergię na sierść kota. Billy staje przed dylematem wyboru między mięciutkim, ślicznym, własnym kotkiem i przyjaciółką. Wybiera Lottę, chociaż jego wybór nie jest taki zdecydowany. Dzieci marzą o własnym zwierzątku, a sztuki dokonywania wyborów muszą się nauczyć. Wielka w tym rola rodzica. Również empatia nie jest nabywana z mlekiem matki.
Billy w szkole. Billy i Lotta nudzili się i z tych nudów zapragnęli znaleźć się w szkole. Tam na pewno dzieci mają mnóstwo ciekawych rzeczy do zrobienia. Ale, żeby trafić do szkoły, nie łamiąc zakazu rodziców, dotyczącego wychodzenia na ulicę, musieli pokonać kilka posesji sąsiadów. Podrapali się krzewami, wpadli do niewielkiego zbiornika, spotkali się z grabiami i zaliczyli wielką ucieczkę przed panem Sztormem, któremu stratowali grządki. Pan Sztorm, gdy nieco ochłonął, pomógł dzieciom dostać się do szkoły. Wziął nawet z nimi udział w jednej lekcji. Billy po kąpieli i przed snem opowiedział mamie o fascynującym dniu. Jaka z tego nauka - precyzujmy nakazy i zakazy w sposób dla dziecka zrozumiały, wierzmy w opowieści naszych dzieci i przysłuchujmy się ich pragnieniom i marzeniom.
Billy seria
Autor: Birgitta Stenberg
Ilustracje: Mati Lepp
Billy i gwizdek, Billy w szkole, Billy i potwór
Tłumaczenie: Barbara Gawryluk
Billy jest zły, Billy i tajemniczy kot
Tłumaczenie: Hanna Dymel-Trzebiatowska
Wydawnictwo: EneDueRabe
Rok wydania: 2009, 2010, 2012, 2013, 2014
